„Płaski kraj” – jak mówił o Belgii Jaques Brel – jest celem kolejnej wizyty Asteriksa i Obeliksa. Zaciąga ich tam wódz Asparanoiks, któremu na ambicję weszli… Rzymianie.
Rzymianie… W sumie nic nowego. Ale w inny sposób. Tym razem z ich ust pada stwierdzenie, że okolice galijskiej wioski niezwyciężonych to wymarzone miejsce na odpoczynek po razach, jakie dostawali w Belgii. Krainie – zdaniem samego Juliusza Cezara – najdzielniejszych wojowników w tym kawałku Europy.
Najdzielniejszych… Do tej pory palmę pierwszeństwa w tej kategorii dzierżyli przecież Galowie z Armoryki. Najlepiej więc zweryfikować to na miejscu. Do tego ściągnąć Cezara, by sam ocenił kto lepiej spuszcza manto jego legionistom. Przecież to takie proste…
Kolejna wycieczka jest oczywiście okazją do pokazania kolejnego kraju. Belgia – płaski kraj – to złocity trunek i dymek z papierosa. Ba, wódz ekipy, do której trafia nasza trójka (nie licząc psa) to Piwożłopiks a jego małżonka to Nikotyna. W komiksie pojawia się belgijskie umiłowanie do biesiadowania. Oraz d komiksu (mamy piękny tribute to Herge). Są też dwa ważne punkty wyjścia do współczesnej Belgii. Pierwszy – do słynnych frytek. Drugi – do figurki sikającego chłopca (słynny Manneken Pis), która jest żelaznym punktem zwiedzania Brukseli.
„Asteriks u Belgów” to – nie bez kozery – ostatni TAKI Asteriks. To ostatni tom serii, jaki napisał Rene Goscinny. Wspaniały scenarzysta zmarł podczas gdy Albert Uderzo kończył rysowanie plansz do albumu. Kolejny album – „Wielki rów” – po dłuższej przerwie zrealizował już Uderzo samodzielnie. Ale o tym przy kolejnej, asteriksowej okazji.
Na razie cieszmy się belgijską napierda… To znaczy przygodą :)
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.