MARZENIA O HOLLYWOOD

To opowieść o układach i układzikach oraz chorych regułach panujących w filmowym światku. To historia wzlotów i upadków. Budowania i rozpadu. To też komiks o „Krwi dziewicy” – filmie, jaki powstaje na początku lat 70. XX wieku w Hollywood. Ten komiks to „Krew dziewicy”.

„Krew dziewicy” to komiks, za którym stoi Sammy Harkham – artysta pochodzący z Los Angeles. Dorastał więc i wychowywał się w cieniu gwiazd, gwiazdeczek i całego tego świata filmowców. I właśnie temu światu poświęcił swój długometrażowy (by było filmowo) komiks. Jego bohaterem jest Seymour. Koleś przed trzydziestką, pracujący w branży jako montażysta. Godzinami ślęczy nad taśmami, zaznaczając na nich miejsca cięć i ponownych połączeń. Równolegle próbuje swych sił w innych filmowych działkach. Jego szansą na przebicie się ma być „Krew dziewicy” właśnie. Film, za którym ostatecznie staje jako reżyser. I z którego to filmu zostaje wysiudany przez filmową górę.

W komiksie Harkham pokazuje nie tylko to, co dzieje się na planie. Znacznie ciekawsze są sceny zakulisowe. Autor pokazuje wewnętrzne rozgrywki w filmowych teamach. Przedstawia mechanizmy, które rządzą filmowym światkiem. Rozgrywki między producentami, twórcami i rzemieślnikami, którzy dłubią przy filmach. Zagląda na branżowe imprezy, za kulisy studiów producenckich. Pokazuje kto z kim i po co… No i przedstawia finał, gdzie kopniak w tyłek jest na porządku dziennym.

Ale „Krew dziewicy” to też komiks ukazujący prywatne życie Seymoura i jego rodziny. Przybliżający korzenie jego i jego żony. Prezentujący wzloty oraz upadki i osoby, i związku. Pokazujący próby wyjścia z impasu, ale też w ogóle wyjścia z chemicznej sytuacji, w jakiej znalazł się związek. Z solidnym tąpnięciem i wypłynięciem ze wzburzonych fal na flautę…

„Krew dziewicy” ląduje na mojej półce obok prac Davida Clowesa i Nicka Drnaso. Podobny klimat, podobny ciężar gatunkowy. A tak w ogóle - komiks Harkhama to wymarzony scenariusz na film.