W śląskiej demonologii ludowej pojawia się motyw człowieka obdarzonego dwiema duszami i dwoma sercami. Po śmierci jedna z dusz opuszczała ciało, druga zaś pozostawała w nim i przywróciwszy martwego do życia, kazała mu siać spustoszenie wśród żywych. 
 
Postać strzygi, a także jej męskiego odpowiednika, STRZYGONIA, doskonale obrazuje sposób, w jaki dawni mieszkańcy Śląska oswajali się ze śmiercią i radzili sobie z żałobą. Strach przed tym, co nieznane, oraz ból po stracie bliskich przekuwali w fascynujące, mroczne opowieści, w których granica między światem żywych i umarłych stawała się niezwykle cienka. 
 
Co zatem by się stało, gdybyśmy takiego demona wypuścili z mrocznej, zadymionej chałupy i wrzucili go w samo serce tętniącej życiem Warszawy? – Artur Biernacki 
 
STRZYGOŃ czerpie z ducha amerykańskiego boomu na czarno-białe komiksy lat 80. oraz pulpowych antybohaterów złotej ery. Składa ukłon klasycznym ikonom popkultury, takim jak Kruk czy Cień, opowiadając przy tym w pełni autorską historię. 
 
Choć akcja dzieje się w uniwersum Lisa, komiks nie wymaga znajomości przygód zamaskowanego superzłodzieja. Wspólny świat przedstawiony stanowi jedynie dodatkowy smaczek dla stałych czytelników. 
 
STRZYGOŃ to mroczna opowieść o stracie, poczuciu winy i kryzysie egzystencjalnym. A także o tym, jak daleko potrafi posunąć się człowiek, aby ukoić własne sumienie… –Dariusz Stańczyk