Geralt przeszedł na wiedźmińską emeryturę i osiadł w posiadłości Corvo Bianco, gdzie cieszy się urokami prostego życia – dobrym winem i miłym towarzystwem. U boku Yennefer niespieszno mu znowu nadstawiać karku w walce z potworami. Idylla nie trwa jednak długo, bo znikąd pojawia się człowiek, który twierdzi, że jest spadkobiercą prawowitego właściciela posiadłości. Geralt staje przed wyborem, czy wrócić do dawnego życia, czy chwycić za miecz i walczyć o swój kawałek raju na ziemi. Jeżeli wybierze Corvo Bianco, krew będzie lać się bardziej obficie niż wino.