Epicka historia o artystycznych ambicjach i o tym, jak potrafią złamać serce. Sammy Harkham wprowadza nas w mroczne kulisy Hollywood w przełomowym momencie w historii przemysłu filmowego, gdy wielkie studia filmowe zaczęły powoli przechodzić do historii, a twórcy kina niezależnego coraz śmielej rozpychali się łokciami. 
 
Rozgrywająca się głównie w Los Angeles w 1971 roku „Krew dziewicy” to historia zbliżającego się do trzydziestki Seymoura, montażysty filmowego o żydowsko-irackich korzeniach, który pracuje dla firmy produkującej filmy z gatunku exploitation. Walka o przetrwanie w branży filmowej, frustracja spowodowana pisaniem scenariuszy na zamówienie i zaślepienie pragnieniem, by za wszelką cenę znaleźć się na reżyserskim stołku, sprawiają, że życie rodzinne Seymoura schodzi na drugi plan, a w końcu zostaje zupełnie podporządkowane pracy. 
 
Ambicja, by tworzyć i nie stracić danej szansy, ściera się tu z próbą uchronienia rodziny przed rozpadem. Kolejne warstwy opowieści ujawniają przyczyny napięć i rozdarcia bohaterów – doświadczenie imigrantów, zderzenie z mitem amerykańskiego snu, rodzinne aspiracje i traumy sięgające Holokaustu. 
 
Niczym kosmiczny kalejdoskop „Krew dziewicy” zmienia się i ewoluuje z każdą stroną, kontekst historii się poszerza, a powstająca dzięki temu misterna sieć marzeń i porażek jednocześnie pozwala czytelnikowi skupić się na najistotniejszym jej aspekcie: gorzkiej cenie, jaką płaci się za wiarę, że wszystko jest możliwe i że życie będzie dla nas łaskawsze niż dla innych.