„Baśnie 1001 nocy” (znane także jako „Księga tysiąca i jednej nocy” i „Tysiąc i jedna noc”) są zbiorem opowieści opartych na dawnych baśniach, podaniach i legendach arabskich, perskich, staroindyjskich i babilońsko-asyryjskich. Są to niezależne od siebie utwory spięte w całość przez legendę o sułtanie Szahrijarze i jego żonie Szeherezadzie. Okrutny sułtan, przekonany o niewierności kobiet, każdą ze swoich żon każe zabić natychmiast po nocy poślubnej. Aby uniknąć tego losu Szeherezada rozpoczyna każdej nocy tak pasjonującą opowieść, że sułtan pragnie poznać jej zakończenie i odkłada wykonanie wyroku. Zaliczane do arcydzieł literatury światowej „Baśnie” powstały w IX–X w. Były odbiciem wyobrażeń prostych ludzi na temat życia sfer wyższych, dlatego często zawierają naiwne i pełne przesady opisy ich życia.