PORTUGALIA JEST POEZJĄ

Jak Portugalczycy przenoszą klasyków swojej literatury na język komiksu? Mamy okazję przekonać się dzięki nowej serii proponowanej przez Timofa i jego cichych wspólników(w tym przypadku w rolę tę wciela się wydawnictwo Aseita z półwyspu Iberyjskiego). To seria „Klasycy literatury portugalskiej w komiksie”.

Zakładam, że dla większości styczność z tą serią będzie zarazem pierwszym kontaktem z tekstami, jakie przeniesiono na język komiksu. Nie będę ukrywać tylko od razu się przyznaję. Ja też jestem w tym grupie. Spotkania z literaturą z krańca Europy zaczynamy od „Przesłania” na bazie… zbioru wierszy Fernanda Pessoi wydanego w 1934 roku. Wierszy, których klamrą spinającą są momenty z dziejów państwa. Od średniowiecznych władców, przez wielkich żeglarzy i odkrywców czy religie, aż po lata Pessoi współczesne. Są tu więc i wzloty, i upadki jakie kraina znana jako Portugalia notowała na przestrzeni dziejów.

Adaptacji tekstu na komiksową narrację dokonał Pedro Viera de Moura. Poszczególne wiersze to jednoplanszówki (każda ma swój tytuł z przypisaną postacią lub sytuacją). W komiksie wychodzą z nich zwiewne opowieści. Dzięki rysunkom Susy Monteiro czuć w nich ducha poezji. Na planszach – dzięki delikatnej kresce – wszystko jest ulotne, zwiewne. Jest jak swego rodzaju wizje, sny. Akurat na jedną, komiksową planszę.

Trochę przypomina mi to poetyckie próbki - bazowały na malarstwie - jakie serwował dobrych kilka dekad temu m.in. na łamach magazynu „AQQ” Grzegorz Weigt. A poza nim raczej trudno mi znaleźć tak na szybko podobne, polskie dokonania. Raczej przyzwyczajeni jesteśmy bowiem do patosu i tego, że z klasyką literacką trzeba obchodzić się jak z jajkiem. I dlatego podejściem Portugalczyków możemy być zaskoczeni na plus.

„Przesłanie” otwiera swoistą kolekcję „Klasycy literatury portugalskiej w komiksie”. I – jak to w kolekcjach ma miejsce – prócz komiksu dostajemy też teksty poświęcone twórcy i jego dziełu. Z punktu widzenia czytelnika znad Wisły to równie ważne elementy wydawnictwa.

CDN